Papież Jan Paweł II

   Rok temu, 2 kwietnia o godzinie 21.37 świat zamarł. Odszedł Papież Jan Paweł II. Wszyscy zjednoczyli się w żałobie, przez kilka tygodni odbywały się marsze i spontaniczne spotkania w miejscach bliskich Papieżowi. Padło przy tym wiele deklaracji. O wzajemnym szacunku, pokoju, tolerancji, potrzebie miłości, zgody między wrogami.
   Przez cały pontyfikat Jan Paweł II był duchowym ojcem Polaków, który w trudnych chwilach, a było ich wiele, dawał nam nadzieję i wiarę w to, że kiedyś na pewno będzie lepiej. I jego słowa się spełniły. Nie podlega dyskusji wszystko to, co Papież dokonał dla Polski i świata w czasie swej posługi. O jego zasługach pisane są książki, kręcone są filmy, wystawiane spektakle. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z wielkości i wartości Karola Wojtyły. Papież uczył nas szacunku do ludzi. Wszystkich - bez względu na wyznanie, kolor skóry, światopogląd.
Karol Wojtyła stał się symbolem Papieża-Polaka walczącego o wolnoś, Wielkiego Człowieka naszych czasów.

    Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Od śmierci matki w 1929 wychowywał go ojciec - emerytowany oficer. Karol był najlepszym uczniem w mieście, sportowcem i aktorem amatorem.
   Po przenosinach do Krakowa rozpoczął studia na polonistyce na Uniwersytecie Jagiellońskim; przerwał je wybuch wojny. Był aktorem tajnego Teatru Rapsodycznego, pracował jako robotnik w kamieniołomie i fabryce chemicznej. W latach 1942-45 jako seminarzysta uczestniczył w tajnych kompletach Wydziału Teologicznego UJ.
    1 listopada 1946 r. otrzymał święcenia kapłańskie od arcybiskupa Adama Sapiehy. Studiował teologię w Rzymie, a po powrocie do kraju został wikariuszem w Niegowici i w Krakowie, potem prefektem i duszpasterzem akademickim. W 1948 r. otrzymał stopień doktora, w 1953 r. habilitował się. W 1954 r., po zlikwidowaniu Wydziału Teologicznego UJ, rozpoczął wykłady z etyki filozoficznej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Dużo publikował w tym czasie. Zadebiutował w 1949 r. na łamach "Tygodnika Powszechnego" tekstem o francuskich księżach-robotnikach. Opublikował m.in. "Miłość i odpowiedzialność?", "Osobę i czyn", dramaty "Brat naszego Boga", "Przed sklepem jubilera", a także wiersze - pod pseudonimem Andrzej Jawień, gdyż kardynał Sapieha uznał, że księdzu nie przystoi pisać wierszy pod swoim nazwiskiem.
     W 1958 r. Karol Wojtyła został krakowskim biskupem pomocniczym, a w 1964 - arcybiskupem. Uczestniczył w soborze watykańskim II (1962-65). W 1967 r. otrzymał nominację kardynalską, ale nadal zachowywał się niekonwencjonalnie: jeździł na nartach, pływał kajakiem, wakacje spędzał ze świeckimi. W drugiej połowie lat 70. zbliżył się do środowisk opozycyjnych.
    We wrześniu 1978 r. umarł Jan Paweł I. 16 października 1978 r. Karol Wojtyła został wybrany na papieża (po raz pierwszy od 456 lat nie został nim Włoch) i przybrał imię Jan Paweł II. Podczas inauguracji pontyfikatu wygłosił przesłanie: "Nie lękajcie się!"
   W czerwcu 1979 roku odbył pierwszą podróż do Polski, gdzie - jak pisał George Weigel w "Świadku nadziei" - "wywołuje rewolucję œwiadomoœci, która ostatecznie bez użycia przemocy powoduje upadek imperium sowieckiego w środkowowschodniej Europie".
   Jan Paweł II zwany był Apostołem Jedności. Już w pierwszym orędziu Jana Pawła II "Urbi et orbi" z 17 października 1978 roku znalazły się słowa: "Nie godzi się nam na tym miejscu zapominać o braciach należących do innych Kościołów i do innych wspólnot chrześcijańskich. Sprawa ekumenizmu jest tak ważna i wymaga tak wielkiej roztropności, że w tej chwili nie wolno nam o niej milczeć (...). Trudno wprost uwierzyć, że utrzymuje się jeszcze ten godny pożałowania podział chrzeœcijan, który dla innych stanowi przyczynę wahań, a może i zgorszenia. Toteż chcemy iść dalej, przetartš już na szczęście drogą i popierać to, co sprzyja usuwaniu przeszkód: pragnąc, by wspólnym wysiłkiem doprowadzić do doskonałej jedności."

    Trudno jest podsumować dwudziestosiedmioletni pontyfikat Jana Pawła II i wskazać w nim najważniejsze wydarzenia. Jan Paweł II był przede wszystkim Wielkim Człowiekiem obdarzonym dużym poczuciem humoru, kapłanem, wielbicielem Tatr, pielgrzymem, myślicielem, filozofem, poetą. Zbiór wierszy Karola Wojtyły jest jedynym w swoim rodzaju wydarzeniem w historii literatury. Zgromadzona w nim została twórczość studenta, robotnika, seminarzysty, księdza, arcybiskupa, kardynała, a także papieża Jana Pawła II. Dzieła te mają wartość nie tylko literacką, ale są wydarzeniem natury duchowej.
Jan Paweł II stał się symbolem Papieża-Polaka, którego wzoru i następcy długo trzeba będzie szukać.