Co to jest jazda westerowa?

Któż nie zachwycał się wspaniałymi, odważnymi kowbojami - bohaterami westernów - którzy siedząc w siodle przepędzali stada bydła przez tysiące kilometrów i przeżywali przy tym zapierające dech w piersiach przygody?

Także w rzeczywistości kowboje spędzają większość swego czasu na końskim grzbiecie. Używają praktycznych, wygodnych siodeł przypominających kulbaki i mogą w stu procentach zawierzyć umiejętnościom swych niezwykle zwrotnych, szybkich i inteligentnych wierzchowców. Nie da się ukryć, że właściciele wymagają od nich również wiele samodzielności i tego, co po angielsku nazywamy cow - sense, czyli wyczuciem krów, szczególnie podczas selekcji bydła.

Dziś niwielu już pozostało prawdziwych kowboi, ale jazda westernowa jako sport rekreacyjny zdobywa sobie coraz szersze rzesze zwolenników, i to nie tylko na dawnym Dzikim Zachodzie, w USA. Ważną rolę odgrywa rzucający się w oczy ubiór i piękne siodło. Nie mnij istotne jest również spontaniczne, pełne zaufania uczucie wpólnoty człowieka i konia. Do najbardziej typowych ras koni Dzikego Zachodu należy quarter - horse.Jednocześnie jest to rasa o największej na świecie liczebności. Populacja quarter - horse liczy sobie obecnie 3 miliony koni. Zwierzęta te są w stanie na torze wyścigowym zwyciężyć nawet angielskiego folbluta. Północnoamerykańscy osadnicy wybierali do hodowli tylko najszybsze zwierzęta. Brały one udział w coniedzilnych wyścigach na dustansie 1/4 mili (a quarter of mile odpowiada mniej więcej 400 m). Konie rasy quarter - horse mają szlachetnie ukształtowaną, smukłą głowę i doskonale umięśnioną tylną część tułowia. Podobną sylwetkę, lecz inną maść mają paint - horses. Konie tarantowate nie mogły być wpisywane do ksiąg stadnych quarter - horse, więc ich właściciele założyli własny związek.

Wśród jeźdźców westernowych bardzo popularne są wyhodowane przez Indian Nez Perce konie Appaloosa, jak również araby, folbluty, a nawet kucyki.

Jeźdźcy mają do wyboru wiele konkurencji. Trail polega na bezbłędnym pokonaniu toru przeszkód złożonego z bram, mostków i kołysek. Reining przypomina ujeżdżanie. Konie wykonują rozmaite ewolucje, takie jak piruety i zwroty, muszą także zatrzymywać się w miejscu i posłusznie chodzić do tyłu. W konkurencji zwanej cutting konie dowodzą swojego "krowiego wyczucia" - wspomnianego już cow-sens. Koń wybiera ze stada jedną sztukę, wyprowadza ją i zagradza drogę powrotną. Każda korekta ruchu ze strony jeźdźca powoduje naliczanie punktów karnych. Jeździec siedzi tylko w siodle, ale nie wolno mu w żaden sposób wpływać na zachowanie wierzchowca. A to wcale nie jest takie proste. Koń podąża bowiem błyskawicznie za każdym ruchem krowy.