Dlaczego wyścigi konne są tak popularne?

Już starożytni Grecy i Rzymianie organizowali wyścigi konne. Najstarsze świadectwa o wyścigach rydwanów pochodzą z antycznej Grecji, z 800r.p.n.e. Od roku 680 p.n.e. wyścigi te weszły na stałe do programu igrzysk olimpijskich; bywały też ich punktem kulminacyjnym. Mniej więcej 30 lat później odbyły się pierwsze olimpijskie gonitwy wierzchowców.Szczególną słabość mieli do wyścigów konnych starożytni Rzymianie. Około 50r.p.n.e. podbili oni Wielką Brytanię i uczynili ją swoją prowincją; wkrótce i tu zaczęły odbywać się gonitwy konne. Celtowie - a później Anglicy - z ochotą przyjęli nową dyscyplinę sportu.

Wielkie zasługi w rozwoju wyścigów konnych i hodowli konii wyścigowych położył angielski król Karol II (1630-685). Ufundował on King's Plates - kosztowne srebrne patery - jako nagrodę i zachętę dla najlepszych hodowców. Wyścigi o King's Plates są pierwotną formą bardzo dziś rozpowszechnionych gonitw płaskich. Dla koni trzyletnich rozgrywa się kilka rodzajów gonitw płaskich. Najsłynniejsze z nich to St.Leger dla ogierów i klaczy, Oaks dla klaczy, 2000 Gwinei dla ogierów i klaczy. Marzeniem każdego hodowcy jest bezsprzeczne zwycięstwo konia z jego stajni w derbach. Dystans w tej gonitwie, będącej ukoronowaniem kazdego sezonu wyścigowego, wynosi 1,5 mili, czyli dokładnie 2412m. Ogiery Dźwigają ciężar 58 kg - jest to jeździec wraz z siodłem, klacze zaś o 2 kg mniej. Ciężarki do siodła dokłada się wtedy, gdy dżokej jest zbyt lekki. Konie wyścigowe osiągają prędkość do 65 km/h. W klasycznych gonitwach, jak derby czy Wielka Warszawska, mogą wystartować tylko najlepsze konie. Dla słabszych zwierząt organizuje się gonitwy porównawcze lub tzw. handicapy. Każdy koń dźwiga określony ciężar, obliczany na podstawie jego dotychczasowych osiągnięć, co stwarza wszystkim jednakowe szanse zwycięstwa w gonitwie. Zwiększa to emocje wśród widzów; nikt bowiem nie może z góry przewidzieć, jaki finał będą miały wyścigi. Bukmacherzy przyjmują zakłady. Współczesny ich system został bardzo starannie opracowany. Istnieje kilka podstawowych rodzajów zakładów. Przy typowaniu zwycięzcy musi wygrać wskazany przez nas koń. Mniejsze ryzyko niesie typowanie miejsca - wtedy koń, którego obstawia gracz, musi znaleźć się w pierwszej dwójce lub trójce (zależnie od liczby koni startujących). Najtrudniejsze jest typowanie porządku - trzeba określić kolejność dwóch lub trzech pierwszych koni na mecie. Tu potrzebna jest znajomość koni i spora porcja szczęścia. Niełatwo wytypować zwycięzce, często zdarza się, że wygrywa "fuks", czyli koń, na którego nikt nie liczył. Bez zakładów gonitwy nie mogłyby się odbywać; sumy wpłacane przez graczy są w częsci przeznaczone na utrzymanie torów.

Prócz gonitw płaskich odbywają się również gonitwy płotowe i z przeszkodami (steeple chase). Te ostatnie należą do bardzo ciężkich, tak dla jeźdźca, jak i dla konia. Najsłynniejsze odbywają się w czeskich Pardubicach. Podczas Woelkiej Pardubickiej często zdarzają się poważne wypadki. Inna znana gonitwa typu steeple chase jest rozgrywana w Aintree, w Anglii.