Kiedy po śmierci króla Augusta III (1763) ksiądz Ignacy Krasicki został sekretarzem prymasa Łubieńskiego, sprawującego z urzędy władzę w państwie na czas bezkrólewia, wszedł w orbitę aktywnych działań tzw. partii dworskiej, przeciwnej planom familli Czartoryskich. W tych planach zaś najważniejsze było doprowadzenie do wyboru Stanisława Augusta Poniatowskiego na króla Polski. Łubieński przeszedł jednak szybko na stronę Czartoryskich, ułatwiając i swemu sekretarzowi przyjazne kontakty z przyszłym monarchą, starszym od Krasickiego zaledwie o trzy lata, podobnie jak on wykształconym, podobnie krytycznie oceniającym stan polityczny i gospodarczy Rzeczpospolitej.

Dobre wzajemne kontakty zdecydowały, że po elekcji króla (wrzesień 1764) został Krasicki jego kapralem i wygłosił uroczyste kazanie w czasie mszy koronacyjnej. Stanisław August powierzył mu też opracowanie planu wydawniczego i tematycznego najważniejszego - jak się wkrótce okaże - czasopisma polskiego oświecenia, Monitora. W roku następnym łączył już będzie Krasicki nowe obowiązki redaktora i felietonisty z odpowiedzialną funkcją - także całkowicie nową - prezydenta trybunału małopolskiego, rozsądzającego prawie przez cały rok sporne sprawy w Lublinie i we Lwowie. Ta aktywność publiczna sprawiła, że Stanisław August czynnie wsparł starania o wysoki urząd kościelny dla swego bliskiego współpracownika. Ostatni dzień 1766 roku wieńczył te wysiłki konsekracją Krasickiego na biskupa warmińskiego.

Po pierwszym rozbiorze (1772) rodzinne gniazdo Krasickich - Dubiecko - znalazło się w zaborze austriackim, Warmia została zagarnięta przez Prusy, a książe biskup stał się poddanym Fryderyka II.

Gorzkie doświadczenie politycznej i osobistej klęski wyzwoliło w Krasickim talent pisarza. Pruski poddany z niezwykłą pracowitością zaczął przesyłać polskiemu królowi swoje literackie dzieła, a uprzywilejowany drukarz jego królewskiej mości, Michał Groll, rozpoczął ich wydawanie. Warmińskie oddalenie nie zatarło ostrości widzenia spraw polskich, a inteligencja i talent autora sprawiły, że surowy krytyk szlacheckich wad był jednocześnie obrońcą szlacheckich obyczajów, że przywiązanie do wartościowej części sarmackiego dziedzictwa nie stało u niego w sprzeczności z ideami cywilizacyjnego postępu, że sceptycyzm nie przeszkadzał mu w utopijnym marzycielstwie,a natchnienie poety nie kłóciło się ze skrupulatną systematycznością encyklopedysty, uczonego i tłumacza.

KALENDARIUM
3 lutego 1735 - w Dubiecku nad Sanem przychodzi na świat Ignacy Krasicki
od 1743 - na dworze ciotki Anny z Krasickich Sapieżyny w Wiśniczu
1751 - po zakończeniu nauki decyduje o wyborze stanu duchowego; rozpoczęcie studiów w seminarium warszawskim księży misjonarzy przy kościele Świętego Krzyża; śmierć ojca
1754 - koniec nauki w seminarium
1759 - nadanie ostatnich święceń kapłańskich
1759-1761 - studia w Rzymie
1764 - elekca Stanisława Augusta Poniatowskiego, wybór poety na członka kapituły katedralnej we Lwowie
1766 - konsekracja na biskupa warmińskiego
1769 - kilkumiesięczny pobyt w Paryżu
1772 - pierwszy rozbiór Polski i zabór Warmii przez Prusy
1775-1786 - najaktywniejszy okres twórczości pisarskiej, wychodzą: Myszeida (1775), Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki (1776), Monachomania (1778), pierwsza część Pana Podstolego (1778), Historia, Bajki, Satyry (1779), Wojna chcimska (1780), Zbiór potrzebniejszych wiadomości (1781-1783) i inne pisma oryginalne i tłumaczone
1795 - trzeci rozbiór Polski; nominacja na arcybiskupa gnieźnieńskiego
14 marca 1801 - śmierć pisarza w Berlinie, Krasicki zostaje pochowany w podziemiach kościoła św. Jadwigi
1802 - ukazanie się dwutomowego wydania poezji Krasickiego
1803-1804 - staraniem F.K.Domochowskiego wychodzi zbiorowe wydanie dzieł pisarza w dziesięciu tomach
1829 - sprowadzenie zwłok Krasickiego z Berlina (dzięki staraniom Juliana Ursyna Niemcewicza) i złożenie ich w katedrze gnieźnieńskiej