Twórca, którego nie da się zaklasyfikować do żadnej szkoły poetyckiej. Błazen, kpiarz, a zarazem nieprzeciętny liryk. Człowiek pełen sprzeczności, przed Iiwojną światową związany z prwaicowym czasopismem Prosto z mostu, po wojnie czynnie zaangażowany w socrealizm. W ponurym okresie stalinizmu tworzy jednak Teatrzyk Zielona Gęś, oparty na czystym nonsensie. Dziedzicznie obiążony alkoholizmem po ojcu. Wciąż próbował zacierać granice między fikcją a żeczywistością.

Gałczyński od najmłodszych lat lubował się w mistyfikacjach. 1926 roku, jako student Uniwersytetu Warszawskiego, wygłosił w Kole Anglistów prelekcję, w której omówił życie i twórczość nieznanego poety angielskiego Morrisa Gordona Cheatsa. Jak się okazało, poeta ów był tworem jego wyobraźni. Wkrótce po tym, bynajmniej nie z powodu owego wystąpienia, skreślono go z listy studentów. Poeta otrzymał powołanie do podchorążówki. W wojsku wsławił się m.in. tym, że na pytanie, co to jest karabin, odpowiedział z zaskakującą pewnością siebia - "Narzędzie sztana". Wkrótce został karnie wydalony z podchorążówki i kończył służbę jako prosty żołnież w Berezie Kartuskiej.

W latach 20 poeta związał się z warszawską cyganerią artystyczną. W słynnej powieści Zbigniewa Uniłowskiego Wspólny pokój, opisuje życie tego środowiska, Gałczyński ukryty jest pod postacią Klimka Paczowskiego. Poeta został przedstawiony jako alkoholik ze skłonnością do neurastenicznych ataków.

Aby zarobić na życie, Gałczyński przez pewien czas pracował jako referent kulturalny Konsulatu Generalnego RP w Berlinie. Podczas jednej z akademii 11 Listopada poproszono go, aby wygłosił mowę z tej okazji. Gałczyńskli wszedł na podium, po czym wyciągnąl Rocznik Statystyczny, zalał ardytorium potokiem statystyk, kończąc: "wobec wymowy liczb milkną słowa poety".

W 1930 roku poeta poślubił Natalię Awałow, którą uwiecznił w wielu wierszach i nieustannie idealizował. W rzeczywistości Natalia przez całe życie walczyła z jego alkoholizmem oraz słabym charakterem.

Wojnę spędził w obozie jenieckim w Altengarbow, po wyzwoleniu przebywał na emigracji w Brukseli, Paryżu i Holandii. W kraju rozeszła się pogłoska, że Galczyński nie żyje. Tygodnik powszechny wydrukował nawet pośmiertne wspomnienie.

Był jedynym chyba polskim poetą XX wieku, autentycznie uwielbianym przez bardzo szerokie rzesze czytelników. Wymyślone przez niego postacie, takie jak Hermenegilda Kociubińska czy woźny Turecki, został upowszechniony w świadomości społecznej dzięki Kabaretowi Olgi Lipińskiej.

KALENDARIUM
23 stycznia 1905 - w Warszawie urodził się Konstanty Ildefons Gałczyński
1914 - wyjazd rodziny Gałczyńskich do Moskwy
1918 - powrót do Warszawy
1923 - matura; debiut prasowy; rozpoczęcie studiów na wydziale filologii angielskiej (których nie ukończył)
1926 - młodzieńcza powieść satyryczna Porfirion Osiołek
1928 - przyłączył się do grupy poetyckiej "Kwadryga"; powstanie poematy Koniec świata
1930 - ślub z Natalią Awołow
1931 - wyjazd do Berlina na placówkę konsularną
1933 - powrót do kraju; powstanie poemat Bal u Slomona
1934 - wyjazd do Wilna
1939 - po wybuchu wojny poeta otrzymuje kartę mobilizacyjną, 17 września dostaje się do niewoli
1941-1944 - pobyt w obozie Altengrabow pod Magdeburgiem
1945 - tom Wiersze wydane w Rzymie
1946 - powrót do kraju i osiedlenie się z rodziną w Krakowie; początek współpracy z Przekrojem
1948 - przeprowadzka do Szczecina; tom Zaczarowana dorożka
1950 - powstanie poematu Niobe (wyd. 1951)
1951 - powstanie poematu Wit Stwosz (wyd. 1952)
1953 - latem w leśniczówce Pranie, powstanie Pieśni; 6 grudnia nagła śmierć poety, zostaje pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach